വൈശാഖ സന്ധ്യയിൽ വാനത്ത് പൂത്തൊരു
സിന്ദൂര മേഘമെ നീയിന്നേതൊരു
രാഗം പാടുന്നുവോ മൂകമാം
വേദന തൻ ഗീതമോ( വൈശാഖ..)
നിന്നന്ത:രത്മാവിലേതോ മുറിപ്പാടിൻ
അവ്യക്ത ചിത്രമോ ശോണിതമായ്
കാലചക്രത്തിൻ ഞെരിയും കരാളമാം
താണ്ഠവ മാടിയോ നിന്റെ നെഞ്ചിൽ ( വൈശാഖ)
മണ്ണിനും വിണ്ണിനുമുടയോർ തന്നാലെയും
പരിണാമ മിന്നും തുടരുന്നുവോ
നിന്റെയാ മാറിലും ഇങ്ങോരു നെഞ്ചിലും
ശോണിതമല്ലോ ഇന്നൊരുപോൽ ( വൈശാഖ)
മാരിക്ക് തേടുമാ വേഴാമ്പലും
ഞ്ങ്ങളു മെല്ലാം ഒന്നു തന്നെ
പുത്തനുഷസ്സിനെ കാത്തിരിക്കും
മൂകാരി രാഗത്തിൻ. ഈണമോടെ( വൈശാഖ...)
രചന.... കെ എച്ച് എടയന്നൂർ
31-3-1995
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ